DZIEŃ 6 — JEDNOŚĆ RODZINY SALEZJAŃSKIEJ
Czytanie: Ef 4, 1–6
Rozważanie:
Św. Paweł pisze:
„Zachowajcie jedność ducha dzięki więzi, jaką jest pokój.”
Jedność nie jest jednolitością.
Nie polega na tym, że wszyscy robią to samo, ale że wszyscy idą w tym samym kierunku, w duchu wzajemnego szacunku.
Rodzina Salezjańska jest jak komplet naczyń: każde inne, ale wszystkie potrzebne.
Salezjanie Współpracownicy pełnią rolę pomostu — łączą duchowość z codziennością, życie rodzinne z apostolstwem, świat świecki ze światem Kościoła.
Program Życia Apostolskiego mówi, że współpracownik:
- buduje jedność,
- unika polaryzacji,
- wprowadza pokój,
- jest „spoiwem wspólnoty”,
- współpracuje z wszystkimi gałęziami Rodziny Salezjańskiej.
Ożywić jedność oznacza:
- uczyć się dialogu,
- budować mosty,
- wybaczać błędy,
- dzielić się dobrem,
- wspierać wspólne inicjatywy.
Młodzież widzi jedność.
I widzi też jej brak.
Jedność jest jednym z najlepszych świadectw charyzmatu.
Pytania:
– Jaki wkład wnoszę w jedność wspólnoty?
– Czy moje słowa budują czy dzielą?
– W czym naszej wspólnocie potrzebne jest „ożywienie”?
Zadanie:
Zrób dziś gest jedności wobec osoby, z którą masz trudność.
MODLITWA NA ZAKOŃCZENIE
Ojcze Nasz…
Zdrowaś Maryjo…
Chwała Ojcu…
Módl się za nami św. Janie Bosko…
– Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Módlmy się.
Boże, Ty powołałeś św. Jana Bosko, Wyznawcę, na Ojca i Nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe Zgromadzenia, spraw prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego.
Amen.
