Kongres Regionalny Kraków 2025
W dniach 28–30 listopada w Krakowie odbył się Kongres Regionalny Europy Środkowo-Wschodniej Salezjanów Współpracowników. Do serca Małopolski przyjechali przedstawiciele wszystkich krajów i prowincji naszego regionu: Rosji, Białorusi, Ukrainy, Słowacji, Czech, Węgier, Chorwacji, Słowenii oraz czterech polskich prowincji. Było to ważne spotkanie dla całego Stowarzyszenia – zarówno ze względu na wspólną refleksję nad przyszłością, jak i na umocnienie więzi między wspólnotami rozsianymi po całej Europie.
Reprezentacja Prowincji Warszawskiej
Obecność tak szerokiej reprezentacji pozwoliła wnieść w prace kongresu doświadczenie wielu środowisk: od dużych miast po mniejsze wspólnoty, od osób odpowiedzialnych za formację, przez media, aż po bezpośrednią pracę w Centrach Lokalnych.
Kongres jako czas rozeznawania i słuchania
Kongres był przede wszystkim przestrzenią szukania i nazywania mocnych stron naszego regionu: żywej wiary świeckich, ich gotowości do zaangażowania w parafiach i dziełach salezjańskich, bogactwa różnych kultur i doświadczeń, którymi żyją wspólnoty na Wschodzie i w centrum Europy. Jednocześnie uczestnicy mierzyli się z wyzwaniami, które coraz wyraźniej stają przed Stowarzyszeniem: troską o młodych, o formację, o jedność wspólnot oraz o obecność SSW w Kościele i świecie.
Kluczowym momentem była praca w grupach tematycznych, podczas której w bardzo konkretny sposób nazwano trzy główne obszary: tożsamość SSW, współpracę z młodymi oraz aktywizację członków i solidarność ekonomiczną.
Uczestnicy podkreślali, że bez jasno przeżywanej i komunikowanej tożsamości trudno budować odpowiedzialne zaangażowanie. SSW to nie tylko „pomoc przy dziełach”, ale powołanie do życia charyzmatem Księdza Bosko w świecie – w rodzinie, pracy, parafii, w codzienności świeckiego.
Podkreślono, że młodzi nie mogą być jedynie „adresatami” działań, ale współodpowiedzialnymi za dzieła. Tam, gdzie młodzież otrzymuje zaufanie i konkretne zadania, wspólnoty odżywają, a charyzmat salezjański staje się dla nich atrakcyjną, żywą propozycją.
Wielu uczestników zwracało uwagę, że troska o aktywność członków oraz o finanse jest wyrazem odpowiedzialności za wspólne dobro. Wspólnota, która potrafi rozmawiać o trudnościach, jest przejrzysta i solidarna, staje się bardziej wiarygodnym świadectwem dla innych.
Relacje ponad granicami i wieczór andrzejkowy
Nie zabrakło też tego, co w duchu Księdza Bosko jest tak charakterystyczne – radości spotkania. Wieczorne rozmowy, wzajemne świadectwa oraz dzielenie się historiami lokalnych wspólnot pokazały, jak wiele możemy się od siebie uczyć. Mimo różnic językowych i kontekstów społecznych, uczestnicy odkrywali, że łączą ich te same korzenie: osoba św. Jana Bosko, charyzmat wychowawczy i pragnienie, by być „salezjanami w świecie”, obecnymi tam, gdzie dorasta młody człowiek.
Szczególnie radosnym momentem był wieczór andrzejkowy. W rodzinnej, salezjańskiej atmosferze nie zabrakło wspólnej zabawy, prostych gier, rozmów „przy stole” i tradycyjnych andrzejkowych akcentów. Ten czas pozwolił lepiej się poznać, zbudować zaufanie i przyjaźń – a to właśnie z takich relacji rodzi się później gotowość do wspólnej pracy i podejmowania odważnych inicjatyw.
Obecność radcy światowej – Blažka Merkac
Szczególnym darem kongresu była obecność Blažki Merkac ze Słowenii, radcy światowej odpowiedzialnej za region Europa Środkowo-Wschodnia. Jej słowa, świadectwo i uważne słuchanie głosu uczestników pomogły spojrzeć na sytuację naszego regionu w perspektywie całego, światowego Stowarzyszenia.
Kongres w Krakowie wpisał się również w przygotowania do VI Światowego Kongresu Salezjanów Współpracowników, który odbędzie się w maju 2026 roku w okolicach Rzymu, z okazji 150-lecia powstania Stowarzyszenia. Pamięć o źródłach, wdzięczność za historię i pragnienie odnowy charyzmatu wybrzmiewały w modlitwie, konferencjach i rozmowach.
Nasz wkład jako Prowincja Warszawska
Ważnym elementem była też wymiana kontaktów i pomysłów na współpracę – tak, aby doświadczenia naszych wspólnot mogły służyć braciom i siostrom z sąsiednich krajów, a jednocześnie byśmy sami uczyli się z ich bogactwa.
Dziękujemy za modlitewne wsparcie
Na zakończenie raz jeszcze chcemy serdecznie podziękować wszystkim, którzy towarzyszyli Kongresowi modlitwą. Wielu członków Stowarzyszenia, sympatyków i przyjaciół deklarowało duchową łączność z uczestnikami spotkania. To wsparcie było naprawdę odczuwalne – dzięki niemu Kongres odbył się w atmosferze pokoju, życzliwości i głębokiej troski o przyszłość Stowarzyszenia Salezjanów Współpracowników.
Ufamy, że owoce tych trzech dni będą widoczne nie tylko w dokumentach i ustaleniach, ale przede wszystkim w konkretnych inicjatywach, które zrodzą się w lokalnych wspólnotach, rodzinach i środowiskach, w których żyją i posługują Salezjanie Współpracownicy.
