Wielki Post 2026 w Roku Jubileuszowym 150-lecia Stowarzyszenia Salezjanów Współpracowników – Przesłanie Koordynatora Prowincjalnego
Drodzy Salezjanie Współpracownicy, Drodzy Aspiranci i Przyjaciele Rodziny Salezjańskiej,
rozpoczynamy dziś święty czas Wielkiego Postu – czas łaski, nawrócenia i powrotu do Źródła. W tym roku przeżywamy go w szczególnym świetle: 150-lecia oficjalnego powstania naszego Stowarzyszenia, które zostało erygowane przez św. Jana Bosko jako odpowiedź na pragnienie świeckich, by żyć duchowością salezjańską w świecie.
To jubileusz pamięci, wdzięczności i odpowiedzialności.
To czas, by — zgodnie z hasłem roku — OŻYWIĆ.
Ożywić w sobie łaskę powołania.
Ożywić gorliwość apostolską.
Ożywić radość bycia we wspólnocie.
Ożywić serce dla młodych.
Wielki Post nie jest czasem smutku, lecz czasem miłości, która dojrzewa. Jezus Chrystus wzywa nas dziś do powrotu do tego, co najważniejsze: do relacji z Nim, do Ewangelii przeżywanej w codzienności, do odważnego świadectwa w rodzinie, pracy i środowisku.
Wielki Post po salezjańsku
Jako Salezjanie Współpracownicy pragniemy przeżywać ten czas w duchu, który zostawił nam św. Jan Bosko.
Pościmy.
Modlimy się.
Podejmujemy wyrzeczenia.
Ale nie czynimy z tego zewnętrznego znaku surowości ani smutku. Ewangelia przypomina: „Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni…”. Nasze nawrócenie dokonuje się przede wszystkim w sercu.
Duchowość salezjańska jest duchowością radości.
Nie powierzchownej, hałaśliwej, ale głębokiej — tej, która rodzi się z pojednanego serca i zaufania Bogu.
Możemy pościć dyskretnie.
Możemy podejmować ofiary w ciszy.
Ale naszym orędziem wobec świata i młodych pozostaje radość płynąca z serca gotowego do spotkania z Bogiem.
Bo młodzi nie potrzebują zgorzkniałych świadków wiary. Potrzebują ludzi nadziei.
Wielki Post po salezjańsku to pokuta przeżywana z uśmiechem serca, wierność obowiązkom, dobroć w relacjach i konkretne dobro czynione każdego dnia.
Jako Salezjanie Współpracownicy żyjemy według Programu Życia Apostolskiego, który przypomina nam, że nasze powołanie realizuje się w świecie, w zwyczajności życia, w duchu systemu prewencyjnego, z sercem pełnym dobroci i nadziei. Wielki Post jest doskonałą przestrzenią, aby na nowo odkryć jego aktualność i piękno.
🔥 Wielkopostna droga jubileuszowa – „OŻYWIĆ”
Od najbliższej niedzieli rozpoczniemy serię cotygodniowych rozważań wielkopostnych, publikowanych w każdą niedzielę. Każde z nich będzie:
- osadzone w duchowości salezjańskiej,
- inspirowane Programem Życia Apostolskiego,
- przeżywane w świetle 150-lecia Stowarzyszenia,
- zakończone konkretnym zadaniem apostolskim na dany tydzień.
Chcemy, aby nie były to jedynie teksty do przeczytania, ale droga formacyjna, która realnie ożywi nasze życie duchowe i misyjne.
🌿 Zadanie na pierwsze dni Wielkiego Postu
Na początek proponuję trzy proste kroki:
Wdzięczność – znajdź dziś chwilę na modlitwę dziękczynną za swoje powołanie w Stowarzyszeniu. Wymień konkretne osoby i wydarzenia, przez które Pan cię prowadził.
Powrót do źródła – przeczytaj jeden artykuł z Programu Życia Apostolskiego i zapytaj siebie: co we mnie potrzebuje dziś ożywienia?
Gest nadziei – wykonaj w tym tygodniu jeden świadomy akt dobroci wobec młodego człowieka — dyskretnie, bez rozgłosu, z radością serca.
Drodzy Salezjanie Współpracownicy,
w 1876 roku ksiądz Bosko zaprosił świeckich do wspólnej misji. Dziś, 150 lat później, to zaproszenie jest nadal aktualne. Świat potrzebuje naszej obecności, młodzi potrzebują naszego serca, Kościół potrzebuje naszego świadectwa.
Niech ten Wielki Post będzie czasem, w którym Duch Święty naprawdę ożywi nasze rodziny, wspólnoty lokalne i całą Prowincję — a my, nawet w wyrzeczeniu, będziemy promieniować spokojem i radością płynącą z bliskości Boga.
Z modlitwą i salezjańską nadzieją,
Maciej Baraniecki
Koordynator Prowincjalny
Stowarzyszenia Salezjanów Współpracowników Prowincji Warszawskiej