DZIEŃ 7 — ŚWIĘTOŚĆ CODZIENNA

Czytanie: 2 Kor 4, 7–10

Rozważanie

Św. Paweł opisuje nas jako „gliniane naczynia”, w których mieszka skarb Boga.
To obraz niezwykle salezjański: zwyczajność + łaska = świętość.

Ksiądz Bosko nie oczekiwał doskonałości.
Chciał serc prostych, radosnych, pracowitych.

W Programie Życia Apostolskiego świętość salezjanina współpracownika jest zdefiniowana jako świętość codzienna:
wierność obowiązkom, radość życia, dobroć okazywana w małych rzeczach.

Ożywić świętość oznacza:

• przestać szukać doskonałości,
• zacząć szukać wierności,
• robić małe rzeczy z wielką miłością (jak u św. Teresy).

To właśnie te „małe rzeczy” budują klimat salezjański:
uśmiech, punktualność, cierpliwość, staranność, życzliwość.

Pytania:
Jak wygląda moja codzienność?
Czy wypełniam obowiązki z miłością?
Co mogę ożywić w swoim rytmie dnia?

Zadanie:
Zrób jedną codzienną rzecz wyjątkowo starannie — jako dar dla Boga.

MODLITWA NA ZAKOŃCZENIE

Ojcze Nasz…
Zdrowaś Maryjo…
Chwała Ojcu…

Módl się za nami św. Janie Bosko…
– Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się.

Boże, Ty powołałeś św. Jana Bosko, Wyznawcę, na Ojca i Nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe Zgromadzenia, spraw prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego.

Amen.