Sursum corda w sercu Tatr. Wczasorekolekcje Salezjanów Współpracowników – Salezjanie Współpracownicy Prowincji Warszawskiej

W dniach 6–12 lipca br. w Zakopanem, w Domu Sióstr Wspólnej Pracy od Maryi Niepokalanej, Salezjanie Współpracownicy Prowincji Warszawskiej przeżywali tegoroczne wczasorekolekcje. Uczestnikami byli przedstawiciele z Czerwińska nad Wisłą, Katowic, Kielc, Kutna, Łodzi (parafia św. Teresy), Olsztyna, Płocka i Piotrkowa Trybunalskiego. Towarzyszyli im siostra Teresa Nowak FMA oraz ks. Henryk Bonkowski SDB.

Góry trwają niewzruszenie

Sursum corda! W górę serca! – to motyw przewodni tegorocznej, salezjańskiej przygody. Niektórzy z uczestników, przyjeżdżając do Zakopanego od wielu lat, zauważyli, jak wiele zmieniło się w samym mieście. Jednak góry pozostały niezmienne.

„Ludzie przemijają, góry trwają”.

Przechodzą chmury, mgła, wiatr, deszcz, burze, wschody i zachody słońca, a góry trwają niewzruszenie. Wprawiają w podziw i zadumę, będąc szczególnym miejscem obecności Boga oraz symbolem nieba.

Duchowe ścieżki i górskie szlaki

Do takich refleksji prowadziły uczestników rozważania w uroczej kaplicy Sióstr Niepokalanek oraz wyprawy do wyjątkowych sanktuariów:

na Krzeptówki,
do Ludźmierza,
na Bachledówkę,
do Pustelni św. Brata Alberta na Kalatówkach.

Spośród postaci rozmiłowanych w górach mocno zaakcentowano osoby św. Jana Pawła II, błogosławionego Stefana Wyszyńskiego oraz świętych z Turynu: Jana Bosko i Pier Giorgio Frassatiego.

Radość i salezjańskie wspomnienia

Z wysokości Kasprowego Wierchu, Nosala, a nawet Gubałówki uczestnicy mogli nacieszyć oczy urokiem ziemi podhalańskiej. Salezjańskie, pogodne wieczory z udziałem siostry Teresy i ks. Henryka pogłębiały radość, umacniały więzi i były doskonałą okazją do przywołania niezapomnianych wspomnień sprzed lat.

Mamy nadzieję, że tydzień spędzony pod Tatrami pomógł wszystkim choć o drobinę wznieść serca do Pana.